Lynn Van Hoof

Maak van mij je schuldenaar, je slaaf. Het bespaart ons wat tijd. 

Dit is het dan. Dit ben ik. Dag ik, je ziet er goed uit vandaag. Oh, hallo mezelf, jij ook hoor. Je haar zit goed.

Soms kijk ik met sterretjes in mijn ogen naar jou. Als je mijn blik beantwoordt zie ik een heelal en reis ik langs je geheimen, op spiegels geschreven. Ik word soms sprakeloos van jou.

Je was al 12 jaar, 1 maand en 22 dagen dood op mijn geboortedag. Je hebt wat gemist. De val van de muur, bijvoorbeeld. Een nieuw Europa, de euro en de beurscrash van 2008. De opkomst van New Wave, Punk, Metal, Grunge. Ja, je had het vast graag gehoord. Een hoop cultfilms, Stephen King en Hawking. Pixelart en selfies.  Windows 95, nu 10, chatten en sociale media. Nee, je had geen brieven  meer moeten schrijven.  Enkel jij blijft constant, stil. Ja, je hebt heel wat gemist.

Haar stem draagt liefde. Met een deken van klanken dekt ze je toe, verbergt je in haar wereld. Je ligt en luistert, je drinkt van haar fontein. De eeuwige jeugd als kristal in je mond. 

Het zand zakt. Traag, langs het dunne glas. Ik hoor het stromen.  Als een door tijd vertraagde wervelwind. Verwoestend. Traag. Het verwoest de dag en ook de nacht. Het knipt de uren in repen, die als glassplinters in mijn hoofd blijven steken. Ik kijk eens op de klok: Tik. Traag. Zo verwoestend traag.

Je zegt:  'Ik ga slapen.' Maar ik ben je voor  en lig al in bed. Ik voel, half ingeslapen, hoe je je lijf naast me neerlegt en je hand, zachtjes, op mijn heup belandt. Hoe diezelfde hand er weer afglijdt terwijl jij plots begint teronken. Ik was klaar om je in je dromen te zoenen.

Geef mij de wereld! Ik zal er de tango op dansen, om het later  te koesteren. Naast me in bed.

Kleine broer, luister goed. Neem je leven en maak het mooi. Grijp kansen die  enkel jij zal krijgen en windt de wereld rond je vinger. Leer kennen wat Je helpen kan, kennis is macht! Leef samen,  deel waar je kan  en wees mens. Zorg dat die parels van ogen  de wereld blijven tonen wat lachen is. 

Letter per letter jezelf  als herinnering neerpennen,  maar telkens weer je naam weggommen.  Je wil een schone lei waarop je gezien wordt en toch  totaal onzichtbaar bent. Het is moeilijk jezelf juist te spellen. We zijn allemaal taalfouten die toch in het woordenboek komen. Omdat we zo vaak gebruikt worden. Ze noemen je zus, maar je heet zo en ze weten dat je maar wat neerkladt op je blanco onbeschrijfbaar papier.  Hun namen, bijvoorbeeld,  als herinnering aan analfabeten.  Je bent een open boek. Ze moeten je maar willen lezen. 

Hoe je me neerschiet,  dat doet pijn.  Het voelt als een slag in het gezicht, een mes in mijn rug of een stomp in mijn maag.  Of eerder nog dat alles tegelijk. Ik ben geen nummer  dat je kan weggummen of een stuk huisvuil dat je  op een zondag sluikstort. Ik ben een mens, jij ook? 

Je hebt zo van die dagen dat je hoofd overloopt,  en het enige dat je dan kan kalmeren is een stevige shot adrenaline  gemixt met endorfine, seks dus. Je zit dan op je fiets, of in de auto, de bus, misschien wandel je wel, en je overvolle hoofd sijpelt de puurste pornobeelden naar je blikveld.  Er verschijnt een glimlach op je lippen, je handen beginnen te trillen, snel naar huis!  Daar kom je eindelijk aan, helemaal gek en geil van je eigen fantasie -Hoe komen die dingen toch in mijn kop?!- je trekt de deur open en hoort je eigen gehijg, het echoot in de lege woonkamer. Lege woonkamer... Lege, leeg, leegte... Verdomme! En je had zo'n zin in lichaamsvreemde lichaamsdelen die je lijf (opnieuw) ontdekken. Zo leeg... Er zit maar één ding op,  zelf die hoognodige shot zetten. 

Heb je ooit gehoord van Stilte, dat mythologisch wezen dat zogenaamd consumeert, oorverdovend de wereld vult? Het kan beklemmend je adem stokken,  gesprekken rare wendingen geven,  stof tot nadenken. Het wordt verbannen, verfoeid en gemaskeerd.  Nergens is er nog ware stilte, verborgen als nutteloze curiositeit.  Het ligt diep begraven. Stilte is voor de dood.

Ik ben slechts brons een fictief genie, toch ken ik de lokale mens. Ik zie kinderen naar me wijzen, jongeren rond me hangen en ouderen nog genieten van mijn verhalen. Ik sta tussen een naakte man, met megafoon, en een naakte  nimf.  En toch werd ik voor de tweede maal van mijn sokkel gegooid, Want ik ben slechts brons. 

Terwijl de sixties spreken van revolutie en vrijheid, werden de jaren 1970 harder, met problemen als een economische crisis, verschillende oliecrisissen, verhoogde criminaliteit en de Koude Oorlog. In die tijdsgeest leefde, en stierf, dichter en schrijver Jotie ’T Hooft.   Johan Geeraard Adriaan  ’T Hooft werd geboren in Bevere (Oudenaarde) op 9 mei 1956. Zijn vader, Marcel ’T Hooft was leerkracht aan het gemeenteschooltje en bibliothecaris van de plaatselijke bib. Moeder Rosa Bostijn werkte als ontwerpster van ondergoed. Jotie groeide op tussen liefhebbende familieleden, waaronder grootouders Gerard ’T Hooft (Peter Schoenmaker) en diens vrouw Elise Coeck.  De dood van zijn grootmoeder, hij was toen tien jaar, liet een diepe indruk achter. Tevens had Jotie goed contact met zijn oom Rik ‘T Hooft, schrijnwerker, waar hij vaak in het atelier ging helpen. De grootouders langs moeders kant speelden ook een grote rol, vooral aan de grootvader, Gaston Bostijn alias Peter Elektri...

I n juli 1799 ontdekten Franse genietroepen een donkere granieten steen tijdens werkzaamheden aan het fort St.-Julien, nu Quaitbay, bij het Egyptisch plaatsje El Rachid, toen beter bekend als Rosetta. Wat zij nog niet wisten is dat twee decennia later diezelfde steen een eeuwenlang verleden zou ontcijferen. De steen meet 112 bij 76 cm en bevat één tekst op drie verschillende manieren: hiërogliefen, het demotisch schrift en het Grieks alfabet. Omdat de hiërogliefen nog niet waren ontcijferd, maar de twee andere geschriften wel bekend waren, werd de steen van Rosetta een belangrijke sleutel in het vertalen van het Oud Egyptische beeldschrift.  Thomas Young, een Engels Egyptoloog en arts, en Jean-François Champollion, Frans taalkundige, waagden zich al snel aan de taalkundige uitdaging, maar enkel Champollion slaagde in zijn opzet. Op 27 september 1822, 193 jaar geleden, kondigde hij aan de hiërogliefen ontcijferd te hebben, waardoor hij de basis legde van het systeem voor verder...

Vanaf vandaag kan ik spreken van burgerschap en kan ik  binnenkort burgers eten  in echte (burger) restaurants. Vlaams burger, Belgisch burger, Europees burger, wereldburger. Ik word er  nog voor betaald ook. 

Ik pluk je gedachten, sabbel het sap uit de vrucht en raak verslaafd.

Het zijn jouw woorden die ik wil verpakken en elders uitstallen. Ik draag ze rond, verborgen in mijn koffer en verkoop ze aan wie ze nodig heeft. Soms moet ik smokkelen wat getoond moet. En wat ik niet verkocht krijg belandt in mijn boekenkast, zo kan iedereen ze zien.

Soms zie ik  de schoonheid niet, het ruikt zo bedorven  en het klinkt vals. De mens is slechts een schim.

Wat heb jij mij en ik jou nog te bieden? Mijn handen zijn gebonden, ik kan geen kant meer op. Er is enkel nog de nooduitgang. Ik zal je missen.

Vergeef me, ik heb gezondigd, als mens geleefd. Ongoddelijk. Ik heb wetten gebroken en daarbij een typische eigenzinnigheid ontworpen. Ik heb lief gehad, gezoend, en meer... En pure haat gekend. Maar hoe anders kan het leven  uit meer dan  lijden bestaan? 

Het geheim, het mysterie waarin ik geloof. Ik verstopte het. In mijn bagage, verzweeg dat wat ik smokkelde grenzen kan verleggen. Een mythe, bekend, berucht, als de glimlach van de Mona Lisa. 

Mij doorgronden? Dat hoeft niet zo grondig. Ik ben graag ongegrond, ondergronds. -Laat de mainstream maar zwalpen in wat zij denken  dat van hen is, maar wel degelijk in de underground is ontstaan.- "Mind the gap." Ik vertel iets, maar heb niets te zeggen.

De lege schelp waar mijn hart, amper, in klopt, vertoont barsten.  Het pantser dat ik er, door de jaren heen, omheen bouwde roest, zonder rust.  Op het strand raapt niemand me op, de miljoenen zandkorrels bedelven mijn overschot. Het graf van de onschuldige. 

Elk land heeft zijn eigen taal, soms wel meerdere. Dat is vaak lastig communiceren met andere nationaliteiten. Daar vond een zekere Ludovich Zamenhof (1859 - 1917) iets op, namelijk de internationale taal Esperanto.  Zamenhof groeide op in het Pools stadje Bialystok , waar Polen, Russen, Joden en Duitsers woonden. Ze spraken uiteraard elk hun eigen taal, wat niet enkel moeilijk communiceren was, maar ook zorgde voor conflictsituaties. Al vroeg begon hij te fantaseren over één internationale taal. Zijn eerste taalontwerp was klaar wanneer hij medicijnen ging studeren in Moskou , maar hij liet ze achter op verzoek van zijn vader. Wanneer  Zamenhof terug kwam waren ze verbrand, uit vrees dat ze bij een inval (de familie Zamenhof was Joods) verdacht zouden lijken. Na zijn medicijnenstudie ging hij zich specialiseren in oogheelkunde en werkte hij verder aan zijn internationale taal. Jammer genoeg had hij geen geld om een boekje uit te geven tot hij zijn vrouw leerde k...

Altijd en overal muziek kunnen luisteren, ooit was het een droom. Tot Sony eind jaren zeventig daar een einde aan maakte.  Op 21 juni 1979, 36 jaar geleden, kwam de allereerste Walkman op de markt. Het was een uitvinding van Masaru Ibuka samen met Akio Morita , de oprichter van Japans electronicamagnaat Sony , die het hebbeding ook op de markt bracht. Het systeem van de walkman was simpel: Je spelde het aan je riem, propte er een ‘cassetteke’ in, zorgde dat de hoofdtelefoon op z’n plaats zat, drukte op play en als de batterij nog vol genoeg was kon je een tijdje overal muziek luisteren. Uiteraard werd het ding superpopulair en andere fabrikanten sprongen razendsnel mee op de boot. Vijf jaar geleden stopte Sony met de productie van Walkmans, in 31 jaar hadden ze ruim 200 miljoen exemplaren verkocht. De naam Walkman werd in verschillende landen eerst aangepast omdat Sony vreesde dat de Engelstaligen het als een rare Japanse vertaling zouden zien. In de V.S....

Tegenwoordig zijn bloedtransfusies gewoon en geven een hoop Belgen regelmatig bloed. Toch is de geschiedenis er achter heel wat anders. Er werd veel geëxperimenteerd, met alle gevolgen van dien. In 1613 ontdekte William Harvey de bloedsomloop. Hij publiceerde het in zijn de muto cordis , of ook de beweging van het hart, en de interesse  in de mogelijkheid van bloedtransfusies nam toe. Op 15 juni 1667, 348 jaar geleden, werd de eerste echte bloedtransfusie toegepast. De lijfarts van Lodewijk XIV , Jean-Baptiste Denis en zijn chirurgijn Emmeretz pasten een bloedtransfusie toe op een 16-jarige jongen met het bloed van een lam. De achterliggende gedachte was dat het lam volgens de Christelijke symboliek onschuldig is en het bloed dus ook. Jammer genoeg was dat niet het geval, de dierlijke cellen zijn voor het menselijk lichaam vreemd met als gevolg een hevige afweerreactie. Even later pasten ze een transfusie toe van mens op mens. De slagader van de ene persoon werd verbon...

Als we boodschappen gaan doen en veel nodig hebben, zoeken we al snel naar een euromunt of een ‘jetonneke’ om in de winkelwagen te steken. Waar we dan vaak niet bij stilstaan is wie wanneer en waarom de winkelkar bedacht heeft.  Het begon allemaal op 4 juni 1937, in een Amerikaanse supermarkt genaamd Humpty Dumpty , waar eigenaar Sylvan Goldman besefte dat zijn klanten minder kochten om hun winkelmandjes niet te zwaar te maken. Hij wilde dat verhelpen en na een ingeving zette hij twee mandjes op een metalen frame met wieltjes. De winkelwagen was geboren, maar bleek in eerste  instantie een flop. Omdat vele klanten het op een kinderwagen vonden lijken en de kar niet gebruikten, werden er mannelijke en vrouwelijke modellen ingehuurd om te tonen hoe makkelijk Goldman’s uitvinding eigenlijk was. Het sloeg aan en werd uiteindelijk over de hele wereld populair. Dat we tegenwoordig euro’s in de wagentjes moeten werpen heeft te maken met slordige (over)grootouders. De winkelkar...

Ter land, ter zee en in de lucht, kan je makkelijk winnen. Als je een eend bent. 

Een erkend en geprezen woord, heb ik al bewezen, kent mijn pen niet.  Jammer, ik heb aspiratie, soms ook inspiratie. Het literair oog leest mijn geprevel, en denkt: 'Ach ja, mooi zo.' Maar meer wordt het niet, toch?

Help mij, help mij uit de nood. Het maakt niet uit hoe hard ik loop, ik struikel en strompel, kruip en sluip, kijk nog een keer achteruit. Help mij, help mij uit de nood. De jager schiet mij dood.

Het kind dat ik ooit was. Dat speelde in het maisveld, en paard reed op de hond. Achter de kippen aan. Dat geloofde zonder twijfel, ongestoord kon dromen en liefde enkel kon tekenen. Dat op de eerste dag van school omdraaide, naar de jongens liep en begon te leren. Dat kind was ik ooit

De sprong is het wagen waard, maar dan toch best met parachute? De veilige landing garantie, toch? Kan een parachute vertikken, je laten stikken? Of is er dan steeds sprake van sabotage? Doorgeknipte lijnen, gaten in het zeil, help! Hij opent niet. Nu maar hopen, cartoongewijs, op een hooibaal, of een takkenreis. 

Paper pushing, gediplomeerde minions, met die pen en de toetsen op het bord. Wegwijzers van de al bekende kast naar dezelfde muur. Je lot op papier, in onbekende handen. De draaiende ton, en jij maar wachten.

Het heeft iets poëtisch, een stil kind dromend van God weet wat. Hij is plots filosoof, zijn levensvraag nog pril en nieuw: Hoe? En: Waarom? Moeder en vader, zijn wegwijzers. Het rechte pad, zijn doel. Het wordt een wilde ontdekkingsreis vol obstakels en overwinningen. Maar ach, laat hem nog dromen van God weet wat. 

En het maakt niet uit wat ze zeggen, het gefluister klinkt door. Ze kunnen roepen en brullen, de stilte luidt het hardst. Het verzwegene weegt het zwaarst, dus tier maar, schreeuw! Sluit die lippen, vooral niet.

Een mens is als een snoepje. Je proeft zijn echte smaak pas als je de kern bereikt. 

Een uit evenwicht  gebrachte vrouw nam het recht in eigen handen. Ze ruilde de pen voor het zwaard, verwierp haar blinddoek en zag waarom het gevecht begon.  De balans werd gemaakt. Het verlies was groot. Een zwaar hart belandde terug op haar sokkel. Daar stond ze, gruwelijk versteend. Beetje bij beetje vergruisden haar wijzende vingers.

Zie ik het goed? Ben ik de enige  die het kan? Met stomheid geslagen kijk ik naar al die blindheid. Hoe kan het toch? Ik ben de enige die het ziet. Kijk dan toch! Zie me staan. Open die ogen. Gooi me een blik, zoete herkenning. Nee, toch... Het is waar! Enkel ik  heb een kijk.

Zijn glazige ogen zagen wat was. Zij zag niets. Hij herkende hoe haar lot door zijn handen was beslecht. Het was passie, ontvlambare spijtslachting. De haan kraaide dageraad, maar de nacht stond eeuwig.

Dat onze samenleving een heel stuk toleranter staat tegenover minderheidsgroepen mag wel gezegd worden. Zo ook jegens de homogemeenschap, maar daar zijn heel wat stappen voor nodig geweest. Homoseksualiteit werd, en wordt, vaak gezien als religieuze zonde. Daarbij verwijzen we naar het verhaal van Sodom en Gomorra in Genesis, twee steden die werden vernield door God vanweg de (seksueel) zondige inwoners. Pas vanaf de 19de eeuw kan men spreken van een begin in de homo-emancipatie, wanneer men voor het eerst een wetenschappelijke bril opzette. Twee onderzoekers, de Duitse seksuoloog Magnus Hirschfeld en de Amerikaan Alfred Kinsey, publiceerden werken waarin beweerd werd dat homoseksualiteit meer een lichamelijke ziekte of psychische afwijking was. Wie homo was kon er niets aan doen en maatschappelijke veroordeling was dus onterecht. De grootste stap in de emancipatiebeweging begon in de jaren 1970 en ging voornamelijk om gelijke rechten en een eigen plaats in de maatschap...

Het kwam haar bekend voor dat lachje het gegiechel van een duivelskind. Dat ze dit na al die jaren opnieuw moet horen. Het hoort niet zo'n vreselijke vleselijke haat dat lachje meer hoeft niet.

Het verlangen naar de vleugels, die vrijheid betekenen. Het schreeuwen, smeken en vloeken, zichzelf vergeten. Het steeds weer vechten, vallen en toch weer opstaan. Ze snikte, kon niemand vergeven maar de tralies bleven.

1. Dinsdagochtend, weer zo’n dag. Lena zucht diep. Weer zinloos sollicitaties opsturen, weer rekeningen betalen en ontdekken dat je net wel of net niet rond komt, weer die eenzaamheid. Ze slentert naar de keuken, maakt een pot koffie en zet de computer aan. Ze opent haar mailbox en kreunt bij elke afwijzingsmail. Op gesprek komen mag zelfs niet, waarschijnlijk heeft ze niet genoeg ervaring en dat ze geen rijbewijs heeft zal ook niet veel helpen. En dat terwijl de staat maar niet begrijpt hoe het toch komt dat zij, als jonge vrouw, geen job vindt. Een beetje hulp zou al veel zijn. Ze zit ondertussen op het punt dat het haar niets kan schelen hoe een gesprek voor een job is gegaan en al zeker niet hoe ze dat gesprek doet. Ze kent de basisvragen en weet ook wat er op te antwoorden, maar de rest boeit haar niet meer, een nee krijgt ze toch. Ze is wat brutaler geworden op sollicitatiegesprekken, hopelijk werkt dat. Het schijnt dat je brutaal moet zijn om een job te vangen en eigenlijk zit ...

Elke jaar vieren wij op 1 mei de Dag van de arbeid. Op deze dag vieren we niet enkel de arbeider, maar ook de socialistische en communistische arbeidersbeweging en zeer specifiek de invoering van de 8-uren werkdag. Om de 125ste verjaardag van deze feestdag te vieren, vind je hieronder een aantal weetjes. - De eerste die bedacht dat een evenredige etmaalverdeling goed kon zijn, was een zekere Alfred de Grote, koning van het Engelse koninkrijk Wessex. En dat al in de 9e eeuw na Christus. - De datum 1 mei werd gekozen door de Amerikaanse Vakbondsfederatie. Zij wilden vanaf 1 mei 1888 elk jaar demonstreren om de 8-uren werkdag in te voeren. In 1889 werd deze etmaalverdeling op de Tweede Internationale goedgekeurd en in 1890 werd de eerste 1 meiviering in verschillende landen een feit. - In de Sovjet-Unie werd 1 mei telkens gevierd met een grootse parade. Ook het leger nam er aan deel, om de producten van de wapenindustrie te tonen. - Op 10 april 1933 verklaarde de regering van Hitl...

1. Haar hongerige ogen stalen zijn blik. Hij wist niet meer waar kijken. 2. Haar handen voerden de zijne naar haar bonzend hart. Het gonsde door zijn vingertoppen. 3. Haar lippen prevelden zoetstoute woorden. Hij wilde ze proeven. 4. Haar haren zwiepten speels langs zijn neus. Hij kende zichzelf niet meer.

Op 24 november 1991 stierf Queen’s Freddie Mercury aan een longontsteking ten gevolge van aids. Mercury had niet alleen een grote invloed op de hedendaagse muziek, zijn dood zorgde ook voor verschillende awareness-campagnes en een heel andere kijk op de ziekte. Op 20 april 1992 organiseerde de drie overgebleven leden een tributeconcert ter nagedachtenis van hun zanger. Het vond plaats in het Wembley Stadium in Londen en de opbrengst ervan ging naar het Mercury Phoenix Trust. Er stonden verschillende artiesten op de affiche waaronder Metallica, Def Leppard en Guns ‘n’Roses. Ze speelden verschillende nummers van Queen, maar ook van onder andere David Bowie, George Michael en Elthon John. Buiten zijn heerlijke stem en fantastische performance was Freddie Mercury bekend om zijn sassy uitspraken. Hieronder een aantal pareltjes: - ‘Ik wil niet naar de hemel, ik ga liever naar de hel. Denk eens aan al die interessante mensen die je daar ontmoet. Jij zal daar ook zijn.’ - ‘Ik ...

Zou je met me huilen als mijn tranen op je hand drogen? Zou je met me lachen als ik vreugde vind in je zinnen? Zou je met me liefhebben als ik wil haten? Zou je met me sterven als ik een stap uit de wereld zet? Zou je?

Dat de term ‘derde wereld’ tegenwoordig staat voor de ontwikkelingslanden weet iedereen, maar wat niet alom bekend is, is de oorsprong van de term. Op 18 april 1955 gaf Soekarno, de eerste president van het pas onafhankelijke Indonesië, een speech. Hij gebruikte daarin voor het eerste de term ‘derde wereld’. Hij bedoelde daar toen niet de ontwikkelingslanden mee maar de landen die niets te maken hadden met het NAVO-bondgenootschap of het Warschaupact. Landen die dus geen vaste link hadden naar het Westen, de ‘eerste wereld’ met het kapitalisme, of de Sovjetunie, de ‘tweede wereld’ met het communisme. De niet-gebonden landen hadden vaak wel een bepaalde voorkeur jegens deze mogendheden. Buiten de drie eerste werelden is er ook nog een vierde wereld. Daarmee bedoelt men het armste deel van de derde wereldlanden, maar ook het arme bevolkingsdeel in een rijk land. Toch wordt de term derde wereld niet vaak meer gebruikt. Het geeft de indruk dat de ontwikkelingslanden derder...

De jaren 1990: het decennium van electronische muziek, vreemde kapsels en... één van de grootste kunstroven in Amerika. In de nacht van 18 maart 1990, net na Saint Patrick’s day, leek het Isabella Stewart Gardner Museum, ofwel Fenway Court, er rustig bij te liggen. De twee slecht getrainde studentenbewakers die de nachtdienst hadden, konden niet voorzien wat ging gebeuren. Twee als politieagent vermomde dieven braken het museum binnen en gingen recht op hun doel af. Ze sneden een aantal onbetaalbare werken uit hun lijsten en verdwenen terug in de nacht. Onder die werken bevonden zich drie Rembrandts, Het concert van Johannes Vermeer, een paar schetsen van Degas en een werk van Govaert Flinck. Het grootste collectiestuk, De roof van Europa door Titiaan, namen ze niet mee. De werken zijn nooit meer teruggevonden, ook de reden ertoe is niet bekend en er werd geen losgeld gevraagd zoals bij De Rechtvaardige Rechters van Het Lam Gods. Isabella Stewart Gardner had haar collect...

'Dichterlijke vrijheid,' sprak hij 'hoort ons toe.' 'Wij zijn de tranen die ene glimlach.' 'Luister hoe wij meer kunnen zijn.' Hij was naakt met zijn megafoon, maar lang niet zo gek.

Ik bouw me een huis. Het heeft een hart en wat ruiten, klavertjes in de tuin en schuppen in de schuur. De boer komt me al helpen. Ik voel me een koningin, koning te rijk. Als alles instort, zet ik m'n joker in.

Adolf Daens werd in 1873 tot priester gewijd en werkte een tijd als onderpastoor. Later zou hij leerkracht worden en nog later bij zijn broer Pieter Daens helpen met de redactie van diens weekbladen. Geïnspireerd door het Rerum Nova-rum van Paus Leo XIII en de erbarmelijke omstandigheden waarin de arbeiders van Aalst (en Vlaanderen) werkten en leefden, startte Daens de Christene Volkspartij. Hij zocht samenwerking met de conservatieve Katholieke Partij, maar voorzitter Charles Woeste weigerde. Zijn partij beheerde het land en werd geruggesteund door Rome. Zij slaagden er niet in om het Rerum Novarum in acties om te zetten, voornamelijk omdat zij, zijnde de Franstalige bourgeoisie, hun hoge posities niet wilden afgeven. Daens ging verder met zijn strijd en nam de socialisten onder de arm, hoewel hij het niet eens was met hun uitspraken rond katholicisme, om een sociale wetgeving tot stand te brengen. Dat betekende algemeen stemrecht, een veralgemening van het Nederlands ...

Wanneer mensen denken aan natuurrampen of oorlog, denken de meesten aan zichzelf beschermen, niet aan een globaal voedseltekort. Een groep wetenschappers deed dat wel en zochten naar een oplossing. Vele planten kunnen uitsterven tijdens natuurrampen en oorlogen. Dat baarde een aantal wetenschappers zorgen, zeker als het gaat om planten die zorgen voor voedsel. Om er voor te zorgen dat ons nageslacht geen honger hoeft te lijden kwam het idee om een soort zaadopslag te bouwen. Die opslag bevat veel verschillende soorten, want hoe meer diversiteit, hoe meer kans dat bepaalde planten wel overleven in een veranderende wereld. Al een tijdje brengen wetenschappers verschillende zaden in kaart en slaan ze die op verschillende plaatsen op. Toch is dat gevaarlijk. Niet alle databanken kunnen altijd goed bijgehouden worden en er ligt altijd natuurlijk en menselijk gevaar op de loer. Daarom ontstond het idee de wereldzaadbank op te richten, één plaats waar zo veel mogelijk opgeslag...

Frank Zappa zei ooit: ‘Jazz isn’t dead, it just smells funny.’. En daar had hij gelijk in, want hoewel jazz nog steeds populair is, zijn de gloriedagen voorbij. Rond de jaren 1940 beleefde het genre een heuse piek, voornamelijk tijdens de periode van de swing, met Glenn Miller en zijn band als uithangbord. Glenn Miller begon zijn carrière in de jaren 1920, maar werd pas in 1933 muzikaal leider van het Dorsey Brothers orkest, wat hij een jaar later weer verliet. Na even bij Ray Noble gewerkt te hebben en na een aantal freelanceopdrachten besloot Miller in 1937 een eigen band op te richten. Ondanks zijn capaciteiten als leider kwam er geen succes en op oudejaarsdag 1937 ontbond de band zich. Miller gaf niet op en richtte opnieuw een orkest op, ditmaal met minder bekende artiesten. Na wat ups en downs sloeg de band in 1939 opeens aan. Miller ontwikkelde zijn eigen sound en zorgde voor een gesmaakte afwisseling in zijn muziek. Tussen 1940 en 1942 was de Glenn Miller band he...

Het was m'n moeder die me vond. Op één januari in comateuze toestand in de inkomhal. Het nieuwe jaar was met veel drank ingeluid, mijn bed had ik niet meer gehaald. Ik werd net een beetje wakker toen ik de sleutel in het slot hoorde kraken en mijn moeder met een zucht binnenstapte. 'Jan, sta eens op.' Er klonk diepe teleurstelling in moeders stem en ze schopte me zachtjes in de ribben. 'Vooruit jongen, je maakt je belachelijk.' Ze sliste de woorden venijnig door haar tanden en schopte wat harder terwijl ze langs me liep. Gelukkig lag er geen plas braaksel, ze had me er met de neus ingeduwd. Terwijl ik krampachtig rechtstrompelde mompelde ik een verontschuldiging. Ik kwam te snel recht en een hevige pijnscheut flitste achter mijn ogen, ik hield ze dan maar wijselijk dicht. 'Dat je nieuwjaar viert begrijp ik, maar overdrijf je nu niet een beetje? Je moest eens zien hoe je er uit ziet!' Streng trok m'n moeder me recht bij de arm en sleurde me de woonka...

Zijn stem klonk als een heerschappij, maar de walvis vertikte revolutioneerde ramde zijn storm tot de zon blonk op zijn parelmoer.

Iedereen kent de film Cast Away met Tom Hanks, gebaseerd op het boek Robinson Crusoe van Daniel Defoe. Aangenomen wordt dat Defoe zijn mosterd haalde bij het verhaal van Alexander Selkirk. Selkirk was de zoon van een Schotse schoenmaker in de 17de - 18de eeuw. Hij was rebels en werd op 17 augustus 1695 dan ook op het matje geroepen door de kerk. Hij was afwezig: ‘Did not compear, having gone away to the seas’. Selkirk had zich aangesloten bij piraten en bevoer de Zuidelijke Zeeën. In 1703 monsterde hij aan bij de galei Cinque Ports als zeilmeester, maar liet zich aan wal zetten, op een eiland in het Juan Fernandes-archipel voor de Chileens kust, omdat hij het schip niet zeewaardig vond. Daar verbleef hij 4 jaar en 4 maanden alleen en werd op 2 februari 1709, 312 jaar geleden, opgepikt door kapitein Woodes Rogers. Daar werd hij in dienst genomen en later tot kapitein benoemd. Pas in 1712 kwam Selkirk thuis. Selkirk trouwde stiekem, maar vertrok weer naar zee. Hij overlee...

Berecht me niet, ik ben al een gevangene, blootgesteld aan verwaande blikken die los door mijn borst lassen en eerder de diepte zien van het water dat ik voed. Elke zomer lig ik aanbiddelijk stil tussen het rumoer van jong geweld en verliefde stellen, toch wacht ik rusteloos tot het water dromen brengt. 

Soms kan ik je proeven Bitter Zoet Zout Tintelend als tuttifrutti Ik smak Soms kan ik je zien Letters Dansen Kleuren Stroboscopisch scherp Ik sluit. Nee, ik open! Want ik voel je gieren Door wat ik denk dat mijn ziel moet zijn.

Dat Nederland gevoelig is voor overstromingen weten we allemaal. 26 procent van het land ligt onder de zeespiegel en 59 procent kan overstroomd raken bij storm. Dat gebeurde in de nacht van 31 januari op 1 februari 1953, wanneer Nederland kampte met zwaar stormweer. Harde winden stuwden het water omhoog en zorgden voor een hevige stormvloed. Zo’n stormvloed kan zeer gevaarlijk zijn bij tij en al zeker bij springtij, het tweewekelijkse getijde waarin het verschil tussen hoog- en laagwater het grootst is. De stormvloed verhoogde het springtij, met alle gevolgen van dien. De dijken in het Deltagebied braken en zetten de Zuid-Hollandse eilanden, een deel van de provincie Zeeland en delen van West-Brabant onder water. De watersnoodramp zorgde voor veel schade aan de veestapel, gebouwen en infrastructuur, 1.836 mensen verloren het leven, 100.000 verloren hun huis en bezittingen. Ook in Engeland, België en Duitsland ontstonden er overstromingen en lieten honderden slachtoffer...

Dat riep Marty McFly terwijl hij een tinnen taartvorm weggooide in Back to the Future III. Dat de naam Frisbie op de taartvorm stond is geen toeval. Van 1871 tot 1958 werden er duizenden taarten gebakken door The Frisbie Baking Company in Bridgeport, Connecticut. De taarten waren populair bij studenten in de buurt en al snel ontdekten ze dat de lege taartvormen konden dienen voor een nieuwe sport: frisbie-ing. In 1948 maakten Walter Morrison en zijn partner Warren Franscioni een plastieken versie die verder vloog en nauwkeuriger gericht kon worden. Toch had het niet veel succes en Morrison en Warren gin- gen uiteen. Even later kwam Morrison met een nieuwe versie, de Pluto Platter, waarmee hij inspeelde op de groeiende interesse in UFO’s bij het Amerikaanse publiek. Deze frisbee werd de basis en in 1955 werd de Pluto Platter ontdekt door Rich Knerr en A.K. ‘Spud’ Melin. Zij waren de bazen van speelgoedbedrijf Wham-O, dat ook de hula-hoop populair maakte. Op 13 januari 19...