Lynn Van Hoof

Zoals het kaarsvet smelt, terug verhardt en toch verkleint, de vlam het papier verlicht tot het dooft en de woorden in stille duisternis dompelt. Zo spreken mijn zinnen de zachte waarheid, duister hard.

En de mist kruipt langs je benen, bijt zich vast in je wortels. Het pijnigt liefkozend je ziel, het brandt. Ik heb haar gemarteld, aan het kruis genageld. Mijn verraad is haar dood. Ik ben slechts een stilte, maar probeer luidkeels te zingen van de heks met gouden hart. En het is te laat, je hart slechts stof. Mijn traan slechts schijn. Het gefluister verbittert. Haar hart slechts stof, wij, te laat.

Eens mijn gif door je aderen stroomt, kan slechts een aderlating je nog redden. Ik leg het zout op je wonden door mezelf te zijn, ik ben de heks die jij had moeten verbranden. En het spijt je, de pijn, mijn vermaak door mijn tranen heen. Je was blind en zag niet wie je het liefst was. Had je het geweten, had je me dan laten bijten?

We zijn het nu allemaal zo gewoon, de stofzuiger. Toch bestaat het nog niet zo heel lang. Hoewel het idee om stof op te zuigen in plaats van weg te blazen of te vegen al vanaf 1869 bestond, kwam Hubert Booth pas in 1901 op de proppen met een geautomatiseerde reinigingsmachine die dankzij een verbrandingsmotor stof zoog. Zijn stofzuiger werd op koetsen gemonteerd en tegen betaling werd je huis van stof verlost. De stofzuiger bleef buiten staan, maar er werden slangen uitgerold die via ramen en trappen in de kamers geraakten. Enkel rijken en bedrijven konden zich de Booth machine veroorloven. De machine maakte pas een publieke verschijning op 25 februari 1902, 112 jaar geleden, bij de kroning van Edward VII. Toen werd er aan het schoonmaakbedrijf gevraagd het tapijt in Westminster Abbey te reinigen. Edward VII was zo onder de indruk van de snelheid waarmee gereinigd werd dat hij zelf twee Booth machines aanschafte. Booth's schoonmaakbedrijf werd een succes en om het stofzuigen plezi...