Lynn Van Hoof

Ogen tussen schouderbladen als  mespunten op kippenvelhuid. Ze blijven hangen, persen borst en buik tegen een koude muur en prikken tranen op wangen. Rode wangen verweerd door wind en regen. Lippen kapotgekust branden traan tot zout en laten zich schoonlikken nu alles zich heeft omgedraaid. Blik kruist blik laat  zich ongegeneerd dalen. Wat nu?  Handen wringen zich om elkaar, vingers strelen duimen en adem geeft een sneller ritme aan.  Er wordt gebeten, niet te hard, want pijn is niet het doel. Pijn is een middel. ©️ Lynn V.H.

Je bent te oud voor die kleren, te oud voor dat soort schoenen en te oud voor tekenfilms.  Je bent te oud voor die lach, te oud voor die traan en te oud voor stripboeken. Je bent te oud voor dat verhaal, te oud voor dat ideaal en te oud voor liefdesliedjes. Je bent te oud voor spelen, te oud voor knuffels  en te oud voor verjaardagstaarten. Maar eigenlijk, ben ik nog nooit zo oud geweest. ©️ Lynn V.H.

Mijn zoenweg langs rug, schouders en polsen  graaft als varkenssnuit  in de grond op zoek naar truffels. Mijn vingerafdruk kruipt  als inkt onder de huid als dansende ballerina tussen een melkweg van sproetjes. Mijn kruimelspoor leidt  langs lege paden waar alle vruchten geplukt  naar het peperkoeken huis. Mijn huidhonger naar jou wordt zo nooit gestild. ©️ Lynn V.H. 

Buig voor mij buig en kniel en drink geen wijn die ik niet schonk, eet geen brood dat ik niet brak en meen vooral niet te veel.  Buig voor mij, buig en kniel en lees geen woorden die ik niet schreef, hoor geen leuzen die ik niet verzon, en meen vooral niet te veel. Buig voor mij, buig en kniel en bevrijd geen vrouwen die ik zal straffen, red slechts kinderen die ik zal maken, en meen vooral niet te veel. Buig voor mij, buig en kniel en dat alleen voor mij. En meen vooral niet te veel. ©️ Lynn V.H. 

Vergif vergeeft wanneer het zich overgeeft en levenslang in je huid kleeft. ©️ Lynn V.H.