Lynn Van Hoof

Ik mag dan wel zoet zijn mijn hart een goudmijn mijn doorgetrokken lijn  in klei te fijn. Vingertoppen strelen schijn in ongepast latijn dat als ik verdwijn ik vast niet wegkwijn. Mijn handen vol slijm kleven als lijm aan een wereld te klein en mijn opgefokt brein gaat as supersneltrein in vrolijke rijm van a naar chagrijn. Mijn mond wint terrein likt lippen nat van venijn sist haarfijn zo zal het zijn geen water bij de wijn. Van suiker zal ik nooit zijn.

Daar is het kapitein!* Na drie dagen op de boot tussen de matrozen en met weinig slaap kunnen we duiken tot vissen monsters worden. Daar is het kapitein! ATLANTIS! Paleizen en tempels, huizen en bordelen en wie weet wel glaswerk en juwelen! Kijk dan toch! De kapitein keek en zag alleen wat schroot en een hoop stenen.  *Eerste regel uit: Galapagos- Michael Olbrechts (Oogachtend)

Uit de monden van mensen waait altijd lawaai.* Nooit ergens een druppel stilte een vlokje luister een schijntje geduld altijd maar stormen en bliksemen en donderen. Blijf lekker binnen laat maar loeien ga pas weer buiten als je zelf straalt. *De eerste regel uit Gelukkig en blij -  Edward van de Vendel & Martijn van der Linden (Querido)

Mijn vallen en opstaan  liggen ergens daar. Mijn verloren uren tussen klinkers en muren. Waar ik ook mag gaan het is duidelijk en klaar dat mijn toekomst verstopt zat tussen de voegen van de stad.

Waar ik ook mag zijn jouw hartslag als slaapritme maakt elk bed een nest.