Lynn Van Hoof

Vergeef me, ik heb gezondigd, als mens geleefd. Ongoddelijk. Ik heb wetten gebroken en daarbij een typische eigenzinnigheid ontworpen. Ik heb lief gehad, gezoend, en meer... En pure haat gekend. Maar hoe anders kan het leven  uit meer dan  lijden bestaan? 

Het geheim, het mysterie waarin ik geloof. Ik verstopte het. In mijn bagage, verzweeg dat wat ik smokkelde grenzen kan verleggen. Een mythe, bekend, berucht, als de glimlach van de Mona Lisa. 

Mij doorgronden? Dat hoeft niet zo grondig. Ik ben graag ongegrond, ondergronds. -Laat de mainstream maar zwalpen in wat zij denken  dat van hen is, maar wel degelijk in de underground is ontstaan.- "Mind the gap." Ik vertel iets, maar heb niets te zeggen.

De lege schelp waar mijn hart, amper, in klopt, vertoont barsten.  Het pantser dat ik er, door de jaren heen, omheen bouwde roest, zonder rust.  Op het strand raapt niemand me op, de miljoenen zandkorrels bedelven mijn overschot. Het graf van de onschuldige. 

Elk land heeft zijn eigen taal, soms wel meerdere. Dat is vaak lastig communiceren met andere nationaliteiten. Daar vond een zekere Ludovich Zamenhof (1859 - 1917) iets op, namelijk de internationale taal Esperanto.  Zamenhof groeide op in het Pools stadje Bialystok , waar Polen, Russen, Joden en Duitsers woonden. Ze spraken uiteraard elk hun eigen taal, wat niet enkel moeilijk communiceren was, maar ook zorgde voor conflictsituaties. Al vroeg begon hij te fantaseren over één internationale taal. Zijn eerste taalontwerp was klaar wanneer hij medicijnen ging studeren in Moskou , maar hij liet ze achter op verzoek van zijn vader. Wanneer  Zamenhof terug kwam waren ze verbrand, uit vrees dat ze bij een inval (de familie Zamenhof was Joods) verdacht zouden lijken. Na zijn medicijnenstudie ging hij zich specialiseren in oogheelkunde en werkte hij verder aan zijn internationale taal. Jammer genoeg had hij geen geld om een boekje uit te geven tot hij zijn vrouw leerde k...